Your Browser is too old, and it's not fully compatible! For more info, click here.

Αφερεγγυότητα Φυσικών Προσώπων και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών

27 April 2020

Περί το 2015, η νομοθετική εξουσία θέσπισε τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 (65(I)/2015) (στο εξής «ο νόμος»), στην βάση του οποίου πρόσωπο που πληροί τις προϋποθέσεις που ο ίδιος ο νόμος επιβάλλει δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο για την έκδοση Διατάγματος (Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών – ΔΑΟ) με το οποίο να διαγράφονται συγκεκριμένες οφειλές του (δάνεια) σε τραπεζικούς οργανισμούς μέχρι και €25.000.

Η εν λόγω Αίτηση για απαλλαγή ή διαγραφή των χρεών γίνεται μέσω της Υπηρεσίας Αφερεγγυότητας, οι λειτουργοί της οποίας εφόσον διαπιστώσουν πως ο ενδιαφερόμενος πληροί όλα τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις και η Αίτηση του συνοδεύεται από κάθε αποδεικτικό έγγραφο, προχωρούν και αιτούνται το υπό αναφορά διάταγμα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου της επαρχίας στην οποία έχει τη μόνιμη διαμονή του ο ενδιαφερόμενος.

Παρά ταύτα δε, ακόμα και στην περίπτωση που το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο ΔΑΟ και προχωρήσει σε μια τέτοια ενέργεια, ο ως άνω νόμος δίδει το δικαίωμα, εντός προθεσμίας ενός (1) έτους από την ημερομηνίας έκδοσης του Διατάγματος, στον τραπεζικό οργανισμό εναντίον του οποίου στρέφεται το Διάταγμα να ενστεί στην διαγραφή των δανείων.

Η ένσταση της τράπεζας καταχωρείται ενώπιον του Δικαστηρίου που εξέδωσε το ΔΑΟ και αυτή θα πρέπει να είναι και πάλι σύμφωνη με τις πρόνοιες του Νόμου. Μάλιστα, εντός των διατάξεων του Νόμου προβλέπονται και οι λόγοι για τους οποίους ο τραπεζικός οργανισμός δύναται να φέρει ένσταση στην διαγραφή των οφειλών και αυτοί στηρίζονται κυρίως στην ύπαρξη ζημιάς που τυχόν θα υποστεί η τράπεζα από την ενδεχόμενη διαγραφή.

Άξιο επίσης αναφοράς είναι πως ο Νόμος στην περίπτωση που η τράπεζα προχωρήσει με την καταχώρηση ένστασης, δίδει το δικαίωμα στο πρόσωπο υπέρ του οποίου εκδόθηκε το ΔΑΟ να καταχωρήσει Ένορκη Δήλωση προς απάντηση της ένστασης της τράπεζας.

Φαίνεται πως η μέχρι πρότινος στάση των Δικαστηρίων σε τέτοιου είδους ενστάσεις των τραπεζών, είναι υπέρ των προσώπων που έχει εκδοθεί για αυτούς το ΔΑΟ. Άλλωστε είναι αντιληπτό πως μια είδους ζημιά ίσως και να υποστεί η τράπεζα από την διαγραφή των χρεών. Ωστόσο, εάν τα Δικαστήρια έδιδαν διαφορετική ερμηνεία στον πιο πάνω Νόμο, τότε αυτός θα ήτο κυριολεκτικά ανεφάρμοστος.

Ο σκοπός είναι η απαλλαγή χρεωστών από οφειλές μέχρι ενός ύψους (και συγκεκριμένης κατηγορίας) ώστε αυτοί να ορθοποδήσουν εξαιτίας της οικονομικής κρίσης που έπληξε τη χώρα μας. Το προοίμιο του εν λόγω Νόμου εκφράζει πλήρως τις ιδιάζουσες συνθήκες που επέβαλαν τη θέσπιση της νομοθεσίας και σκοπεί, μεταξύ άλλων, στην αντιμετώπιση του μεγάλου ύψους «του ιδιωτικού χρέους επιχειρήσεων και νοικοκυριών στη Δημοκρατία, που είναι ένα από τα υψηλότερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο» και που «αναδεικνύεται ως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της κρίσης της οικονομίας».

Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως ανάλογες πρόνοιες έχουν θεσπιστεί τόσο στην Αγγλία, όσο και στην Ιρλανδία, χώρες οι οποίες κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν παρεμφερή προβλήματα. Επομένως, ξεκάθαρα πρόκειται για νομοθεσία η οποία στηρίζεται σε διεθνή πρότυπα διαχείρισης οικονομικών κρίσεων.

Το γραφείο μας έχει χειριστεί με απόλυτη επιτυχία τέτοιας φύσεως και είδους υποθέσεις και έχει κατορθώσει να αντικρούσει επιτυχώς ενστάσεις τραπεζικών οργανισμών έναντι σε ΔΑΟ, προβάλλοντας και προωθώντας παράλληλα τα συμφέροντα των χρεωστών που πηγάζουν από την υπό αναφορά Νόμο.

Σημείωση: Τα πιο πάνω αποτελούν μια γενική θεώρηση επί του νομικού ζητήματος. Για περισσότερη ενημέρωση καλό είναι οι ενδιαφερόμενοι να επικοινωνήσουν με τον δικηγόρο του γραφείου μας κ. Κωνσταντίνο Μάμαντος.

Φωτογραφία: Markus Spiske

Loading...
Got it!
We use cookies to enhance your experience. By continuing to visit this site you agree to our use of cookies. Read more